Kerk en samenleving
Eckart's notes
Deze week een boek uitgelezen van de hand van Eckart Wintzen: "Eckart's notes" (met dank aan Henk Willem voor het lenen). Een boekje over een grote onderneming, opgebouwd uit vestigingen die Wintzen consequent 'cellen' noemt. Het boek leest als een trein, vol humor, en gaandeweg steeds weer de gedachte: belangrijk voor het werk in de gemeente. Allereerst voor een centrale gemeente met wijken waarin het belangrijk is de wijken als zelfstandige cellen te blijven zien en zo min mogelijk op stafniveau te gaan sturen. Maar ook in de wijk zelf is het een zinvol instrument om je bij de les te houden. Bijvoorbeeld als je met taakgroepen werkt: hoeveel zelfstandigheid geeft een kerkenraad aan deze taakgroepen?
Voor wie de managementtaal wat mist, zie de recentie op managementboek.nl.
Aan het eind van het boek kwam mijn indruk dat het voor de kerk een belangwekkend boek is tot een verrassende ontdekking. In het laatste hoofdstuk wordt een managementgoeroe geciteerd die over dit model heeft gezegd: "Hmmm, I think it comes closest to the model of a church."...
4 augustus 2010 | Naar boven
Vroeg of laat moest het er van komen: de Nico. is uitgekomen. Klik op 't plaatje hiernaast voor een vergroting.
't Is niet mijn 'eigen' glossy, maar een mooi vormgegeven blad in het kader van de actie kerkbalans van de protestantse gemeente Wijhe. Het gehele blad is als PDF te bekijken. Is 't ie mooi of niet?
Ik ben er best trots dat ze in Wijhe deze naam hebben gebruik. De communicatiemiddelen vragen om steeds meer zorg in een kennissamenleving, en dit is er een mooi voorbeeld van. Op de website van de gemeente (onderaan) staat nog wat achtergrondinformatie. Gelijk een mooie gelegenheid om deze gehele site eens wat verder te verkennen.
3 mei 2010 | Naar boven
Geloven in God of geloven in het bestaan van God - in een op het oog zeer zorgvuldig geformuleerde tekst weet scriba dr. Arjen Plaisier van de PKN enige mist te veroorzaken in het debat dat Klaas Hendrikse enige tijd geleden (opnieuw) aanzwengelde. Dit tot verontwaardiging van Hendrikse, die zich als gelovige pijnlijk getroffen voelt.
Strategisch roept het stuk van Plaisier minstens de vraag op waarom juist nu en in deze vorm de scriba naar buiten treedt in zijn rol. Het gesprek over God moet nog gevoerd worden (najaar 2010), en dit lijkt toch echt het karakter te krijgen van meer dan een schot voor de boeg.
12 februari 2010 | Naar boven
Het duiden van rampen is dezer dagen een soort hobby geworden. Aanleiding vormt de aarbeving in Haïti. Drayer merkt in haar column op dat de aandacht van de media er ook toe bijdraagt. Een aardbeving in Pakistan, 2005, 70.000 doden enzovoorts, ging vrijwel aan onze westerse aandacht voorbij...
Na het overzicht van alle 'duidingen' van "Haiti" is het best de moeite waard om te doordenken wat dergelijke 'duidingen' eventueel teweeg kunnen brengen. Zo maakt Marcel Catsburg kort en bondig duidelijk dat één van de duidingen, nl. dat de ramp met voodoo-praktijken van doen zou hebben, verlammend werkt, en de wederopbouw in de weg staat.
Koert van Bekkum geeft in zijn commentaar op een andere manier stof tot nadenken, door de Sri Lankaanse Ajith Fernando aan te halen. Deze spreekt vanuit een dergelijke situatie zelf (na de tsunami) over zijn zingevingsvragen.
23 januari 2010 | Naar boven
Amerikaanse militairen schijnen rond te lopen in Afghanistan en Irak met vizieren op hun wapens die twee bijbelteksten met zich meedragen. Dat geeft toch wel wat ophef. De gewraakte passages uit het evangelie naar Johannes en de tweede brief aan de Corintiërs spreken over 'licht'.
De producent van de vizieren claimt te werken op bijbelse principes. Zo vermeldt de website: We believe that America is great when its people are good. This goodness has been based on biblical standards throughout our history and we will strive to follow those morals. Nu nog bepalen wat 'goodness' is.
Inmiddels (binnen twee dagen na het verschijnen van bovenvermeld bericht) is te lezen dat de fabrikant heeft besloten de teksten niet meer aan te zullen brengen. Zelfs wordt een doe-het-zelf-setje geleverd om de bestaande teksten te verwijderen.
20 januari 2010 | Naar boven
Op 22 december 2009 werd door Palestijnse christenen het Kairos-document overhandigd aan verschillende kerken in Nederland (zie onder andere www.kairospalestine.ps. De titel van het document luidt: "Het uur van de waarheid. Een woord van geloof hoop en liefde uit het hart van het Palestijnse lijden".
Het document brengt de situatie in Gaza en de Westelijke Jordaanoever onder de aandacht en pleit voor een geweldloze vorm van verzet hiertegen - zonder daarbij het bestaansrecht van Israël ter discussie te stellen.
De inhoud van het document roept vele verschillende reacties op. Het veld is lastig te overzien.
Een korte verkenning van de scherpte van reacties vanuit protestants-christelijke hoek is hieronder op een rij gezet.
Uit orthodoxe hoek is een hartekreet gepubliceerd die er alles aan lijkt te doen het document op voorhand volledig te diskwalificeren. Het gesprek over het document mag kennelijk niet eens gevoerd worden...
Collega Bram Grandia (Ikon pastoraat) is in zijn column aanmerkelijk milder over dit document, en stelt zich kwetsbaar op in het gesprek.
Op de website van Vrienden van Sabeel is de column van Bert Middel een signaal van de andere kant en staat diametraal op de al eerder genoemde reactie uit orthodox-protestantse hoek.
Collega Henri Veldhuis heeft een aparte pagina op zijn website gewijd aan de verschillende reacties rond het document.
Een artikel van zijn hand stelt kritische vragen bij de 'onopgeefbare verbondenheid met Israël'. De kwestie draait om de vraag of het volk van God groeit langs ethnische lijnen. Als je dat op goede bijbelse gronden afwijst, dan is het ook nauwelijks vol te houden om de ogen te sluiten voor de situatie van onze Palestijnse geloofsgenoten.
4 januari 2010 | Naar boven
Items
Naar archief 2009
Naar archief 2008
Celdeling
Nico
God
Duiden
Licht
Kairos